به آکادمی مهدویه خوش آمدید

داستان ما: آموزگاری از جونپور

مهدوی‌ها باور دارند که خداوند دیرزمانی پیش راهنمایی ویژه به نام مهدی فرستاد، و او آموزگاری مهربان و دانا به نام سید محمد از شهر جونپور بود. مهدوی‌ها او را با مهر «مهدی موعود» می‌نامند. این داستان اوست، آن‌گونه که جامعه روایت می‌کند.

1. ۱۴۴۳

   پسری در جونپور

   در سال ۱۴۴۳ پسری به نام سید محمد در جونپور، شهری در هند، به دنیا آمد. او قرآن را دوست داشت و بزرگ شد و آموزگاری نامدار شد.

2. ۱۴۹۶

   اعلام در مکه

   سید محمد راهی دراز پیمود و به شهر مقدس مکه رسید. آنجا، روبه‌روی کعبه، اعلام کرد که خداوند او را به‌عنوان مهدی — راهنمای موعود — برگزیده است. مهدوی‌ها با تمام دل به این باور دارند.

3. ~۱۴۹۹

   آموزش در احمدآباد

   در بازگشت به هند، در شهر احمدآباد، دوباره همین را گفت و بسیاری را آموزش داد. از مردم خواست خدا را بیش از پول دوست بدارند و هر روز خدا را یاد کنند. خانواده‌های بسیاری پیروی از او را برگزیدند.

4. ۱۵۰۵

   بدرود در فراه

   او در سال ۱۵۰۵ در جایی به نام فراه، در افغانستان امروزی، درگذشت. شاگردانش نیز آموزگار شدند و درس‌هایش را نسل به نسل تا امروز رساندند.

سید خوندمیر دلیر

مهدوی‌ها چگونه زندگی می‌کنند

خانواده‌های مهدوی مانند خانواده‌های مسلمان همه جای دنیا زندگی می‌کنند، با چند سنت زیبای ویژه خود.

• پنج رکن

  مهدوی‌ها هر پنج رکن اسلام را به جا می‌آورند: گفتن شهادت، پنج نماز روزانه، روزه رمضان، دادن زکات و رفتن به حج.

• ذکر صبح و عصر

  پس از نماز صبح (فجر) و نماز عصر، مهدوی‌ها آرام می‌نشینند و نام‌های خدا را تکرار می‌کنند. این یاد خدا «ذکر» نام دارد.

• زندگی در دایره

  دایره یعنی «حلقه». این محله یا مرکز اجتماع مهدوی‌هاست که خانواده‌ها در آن با هم نماز می‌خوانند، می‌آموزند و جشن می‌گیرند.

• بخشیدن یک‌دهم

  مهدوی‌ها «عُشر» را به جا می‌آورند: یک‌دهم آنچه به دست می‌آورند یا می‌کارند را برای کمک به دیگران می‌دهند تا کسی در جامعه جا نماند.

• توکل به خدا

  توکل یعنی اعتماد به اینکه خدا از تو مراقبت می‌کند، همان‌گونه که پرنده اطمینان دارد هر بامداد روزی‌اش را می‌یابد. مهدوی‌ها می‌کوشند دلی آرام و بااعتماد داشته باشند.

پرسش‌های کودکان

برای دیدن پاسخ، روی پرسش بزنید.

واژه‌نامه کوچک

واژه‌های کوچک با معناهای بزرگ. آنها را بلند بخوانید!

دایره

«حلقه»: محله یا مرکز اجتماع مهدوی که خانواده‌ها در آن با هم زندگی می‌کنند، نماز می‌خوانند و می‌آموزند.

ذکر

یاد خدا: تکرار آرام نام‌های او، به‌ویژه پس از نماز صبح و عصر.

بیعت

پیمان وفاداری: دست در دست آموزگار گذاشتن و قول دادن که راه خدا را بروی.

مرشد

آموزگاری معنوی که نماز را پیش می‌برد و مردم را به خدا نزدیک‌تر می‌کند.

ترک دنیا

«رها کردن چیزهای دنیایی»: کمتر به پول و بیشتر به خدا اندیشیدن. هرگز به معنای رها کردن خانواده نیست.

هجرت

رفتن به جایی تازه به خاطر ایمان.

توکل

اعتماد به اینکه خدا از تو مراقبت می‌کند.

عُشر

دادن یک‌دهم درآمد یا محصول برای کمک به دیگران.

خلیفه

رهبری که پس از بنیان‌گذار، جامعه را راهنمایی می‌کند.

شهید

کسی که برای ایمانش جان داد، مانند حضرت سید خوندمیر.

به فهرست انتظار کلاس‌ها بپیوندید

داریم کلاس‌های آنلاین دوستانه‌ای برای کودکان آماده می‌کنیم. نام کوچک خود را بنویسید تا با آغاز کلاس‌ها جایی برایتان نگه داریم.